"Bugün aşk şarkılarıyla kahve içtiğimi unutmayacağım. İki güzel fincanda bıraktığımız telvelere masallar yazacağım. Gözyaşlarımı döktüğüm yastığımı güneşe asıp kurutacağım. Sıradan düz bir hayali gerçeğe çevirmesi için Allah'a dualar edeceğim. Yalnızlığıma esir ettiğim ne varsa hepsini toplayıp penceremden dışarıya silkeleyeceğim.
"Berlin'de yalnızsınız değil mi?"dedi.
"Ne gibi?"
"Yani... Yalnız işte...Kimsesiz...Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim...Öyle bir haliniz var ki..."
"Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlin'de değil... Bütün dünyada yalnızım... Küçükten beri..."
"Bir günde tam kırk dört kere günbatımını izledim," demiştin bana.
Hemen ardından da eklemiştin:
"Biliyor musun... insan çok üzgün olduğunda günbatımını izlemeyi daha çok seviyor."
Bunun üzerine sordum:
"O , günbatımını kırk dört kez izlediğin gün çok mu üzgündün?"
Ancak Küçük Prens yanıt vermedi.