Güneş hüzünlü hüzünlü yükseldi;güneşin üzerine vurduğu hiçbir şey,sahip olduğu yetenekleri ve güzel duyguları kullanma becerisinden yoksun,kendi yararı ve mutluluğu için bir şeyler yapmayı beceremeyen,dahası bu feci halinin farkında olan ve bu feci halin onu tüketmesi pahasına kendisinden vazgeçen bu adamdan daha hüzünlü değildi.
Hep o 20 şiire dönerim:
Eşdeğeriyle yanyana yürürken
Cehennem sokağında birey olmak,
Ve en inceldikten sonra
İlkel sözcüklerle konuşmak seninle.
Saat beş nalburları pencerelerden
Madeni paralar gösteriyorlar,
Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.
Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.