Artık hiçbir şeyin değişmesine imkân yok... Lüzum da yok. Demek böyle olması icap ediyormuş. Yalnız söyleyebilsem... Bir kişiye olsun içimdekileri dökebilsem... Bunu sahiden istesem bile artık böyle bir insan bulmama imkân yok... Bende arayacak hal kalmadı... Kalsa da aramam...
Ocak harab ü tehî, lâmba kimsesiz,a' ma,
Bu savt-ı haste eder hüzn ü uzelti îma.
.
.
Ocak harap ve boş, lamba kimsesiz, kör, bu hasta ses hüzün ve yalnızlığa işarettir.