Zilan

“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek..." Nazım Hikmet Ran
Hayat ve İnsan
Bu Diyar Baştan Başa
Karanlık, kurşun geçmez bir gece... İnceden inceye yağmur çiseliyor denizin üstüne. . . . Aç ölseydik, aç ölseydik de toprağımızda ölseydik... Şu halimize bak!
Sayfa 164
İnsan ve Duygular
Sofi, dehşetli kaval çalıyordu. Uzun, dertli havalar... İnsanı alıp başka dünyalara götüren, ağlamaklı eden havalar... . . . Otobüs hareket ettikten beş on dakika sonra bir dostluk, bir ahbaplık başladı ki sormayın! Gürültülü konuşuyorlar... Bunlar ne kadar zamandan beri tanışıyorlar acaba? Yoksa hepsi bir yerden mi? Sordum, öğrendim ki, birbirlerini ilk defa otobüste görüyorlarmış. Ama bu yakınlık, bu dostluk!.. İşte doğu insanının karakteri de budur.
Sayfa 135
İnsanlık