Çağdaş insan uykusunu kaybetmiştir. Az uyurken de öyle, çok uyuduğu zaman da. Ona bir yolunu bulup bu yaşadığının bir anormallik olduğunu anlatmak gerekli, ama nasıl?
Yalancılık, samimiyetten daha fazla gayret, titizlik ve masraf gerektirir. Zaafını kolayca ele verebilen, sevdiklerine ve nefret ettiklerine karşı duygularını kolayca belli eden insanlar öteki insanlar bakımından büyük tehlike arzetmezler. Böyle insanlar günahlarında bir sistematik kurmuş, mumlarının yanma süresini ayarlamış değillerdir. Ama öyle insanlar vardır ki şartlara hâkim olmayı prensip ittihaz etmişlerdir ve dolayısıyla münafık oldukları halde büyük bir çaba, hassas bir titizlik ve yüklü masraflarla münafık görünmelerini önleyecek tedbirler alırlar yani mumlarını geç vakte kadar, saf Müslümanların da yattıkları, uyudukları zamana kadar yakarlar.