Umay
@___Umay___
Eğitim Lisans
12 Mart 1996
73 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle kitabın yazarı Sunay Akın hakkında birkaç cümle söylemek istiyorum. Kendisi bir yaşanmışlık avcısı.Topladığı hayatları ve anıları bizlere bir meddah edası ile anlatışını seviyorum. Heyecanını, merakını duygusallığını seviyorum.
Kitabı hemencecik bitti tıpkı bir dilim tatlı gibi. Ağzımda güzel bir tat kaldı.
Reklam
Van Gogh' un benim için özel bir yeri var. Yıllar öncesinden gelerek yüreğime dokunmuş bir ruh.
Resim yapmayı öyle seviyor ki onun için bir yaşam biçimi. Boyaların tadına bakıyor. " Acaba kırmızının tadı nasıldır?"
Bir hayat kadını ile aynı evde kalıyor. Tepki gösterenlere ise bir kadını kullanmak mı yoksa sahiplenmek mi daha onurlu bir davranış diye soruyor.
Zamanında kıymeti bilinememiş, dışlanmış, akıl hastahanesinde kalmış, intihara sürüklenmiş...
Şimdi tabloları müzelerde sergileniyor.
Bir zaman makinasına binip haksız yere hor görülmüş, dışlanmış tüm insanları kucaklamak istiyorum. Değerli olan sensin demek istiyorum.
İşte öyle güzel bir adamın kaleminden çıkmış mektuplar bu kitapta toplanmış.
Mektupları kardeşi Theo'ya yazıyor. Hayatta kendine en yakın olan kişiye. Birbirlerini öyle seviyorlar ki Van Gogh' un ölümünden çok geçmeden Theo da ölüyor.
Sevgili Van Gogh iyi ki bu dünyadan geçtin. Resimlerin tüm bedbaht ve dışlanmışlara yalnız olmadıklarını anlatıyor.
Ölmek istemek... Her insan en az bir kere istememiş midir bunu? Ve ölümden korkmak... Yaşam zevk vermiyor olsa da hayata delice bağlanmak.
Ölüm ile yaşam arasında kalmış bir kadının yaşadıklarını anlatan, içinde melankoli, şehvet, yaşam , dostluk olan güzel bir kitap. Özellikle ölmek isteyenlere okumaları için tavsiyemdir.
Yazarın adını görenler bu kitabı kuru kuruya bir milliyetçilik romanı sanmasınlar. Bu kitapta fantastik durumlar var. Aşk var. Tarih var. Edebiyat var. Efsanele var.
Karakterler beni içerisine çekti. Ve müthiş derecede merakımı cezbetti. Ne olacak? Bu olanlar düş mü gerçek mi diye merakla okurken sonuna geliverdim.
Sabahattin Ali'nin öyle güzel bir dili var ki. Hem edebi,hem yalın. Çok da içten. Yazdığı duygular çok insanca. Bu kitapta sevdiği kadına ve kızına yazdığı mektupları okuyunca bir kez daha hayran kaldım. Mektup yazmanın sıcaklığını hissettim, yazmaya imrendim. Sevdiğim adama oturup bir mektup yazmalıyım hissi doğdu içimde.
Sabahattin Ali; sen ne güzel aşık ne güzel bir babasın.
Reklam