"İnsan insanın kurdudur" diye belli ettiler bize.Böyle diyenler pişman oldular, mutsuzluk ürettiler,doyumsuz kaldılar,sömürmeyi hak gördüler, çocukları üzdüler, annelerin gülüşlerini yok ettiler, babaların umutlarını çaldılar.
Asıl yakınlık kalp yakınlığıdır. Halbuki zâhirde diz dize,omuz omuza olan nice insanlar vardır ki fersahlarca birbirinden uzaktırlar. Kezâ nice dağlar,tepeler gerisinde olanlar vardır ki birbirleri için yaşarlar. İşte bu gönül anlaşmasına,bu ezel bilişmesine hayrânım.
Sâmiha Ayverdi