Dakikalar, saniyeler hatta günler geçmişti
Akşamın halveti sabahı bile unutturmuştu
Ama o an halâ bir dakika öncesi gibiydi
Ben Her defasında, deliler gibi
Kırk dokuzuncu saniyeden dönüyordum
Bu ancak rabbimin bir lütfü idi
Ondan daha üstünü yoktu,
Çünkü Bu kadar sevgi fazlaydı
Ama onun kadar da sahiplenemedim
Bu sevgide bir eksiklik de vardı yani,
Doğrusu bir türlü anlayamadım
O yoktu ve ben dua'mla, kaleme sarılmıştım...