Kimse beklemekten kaçınamaz ve çoğu da bu azaba katlanamaz ve kendini açgözlülükle yine insanlara, şeylere ve düşüncelere atar ve onlardan sonra bunların kölesi olur. O zamandan beri bu insanın şeylerin, insanların ve düşüncelerin ötesinde dayanmaktan aciz olduğu ve ruhu verimli bir tarlaya dönene denk onlarsız olamadığı için onların efendisi, onun da onların soytarısı olduğu kanıtlanmıştır.