"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Denetleyici bir ebeveyne hayır demeye başlamak, onlarla aranızda olmayan şeylere sahip olmaya çabalamak yerine, bu eksikliklerin üzüntüsünü derinden duymaktır. Bu çabalarınız sizi kederden uzak tutar, ancak kim oldukları gerçeğini kabullenme ve değişmelerine dair duyduğunuz isteğin kaybolmasına izin verme, kederin özüdür.
Gücünüz, sadece kendinizi değiştirmeye yeter. Bir başkasını değiştiremezsiniz. Kendinizi sorun olarak görmeniz gerekir; bir başkasını değil. Halledilmesi gereken sorun olarak bir başkasını görmek, o kişiye siz ve sağlığınız konusunda güç sunmak olur. Siz bir başkasını değiştiremeyeceğiniz için, denetimsiz olursunuz. Esas sorun; sorun yaratan kişiyle nasıl ilişki kurduğunuzdur. Acı çeken sizsiniz ve bunu tamir etme gücü yalnızca sizdedir.