"Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki."
Ona musallat olan melâl, sevdiği şey ile sevgiye lâyık bulduğu şey arasındaki sonsuz uçurumu sezmiş olmasından kaynaklanmaktadır...
( Ortaçağ Felsefesinin Ruhu / Aşk ve Objesi)
Sanki insan kendi mutluluğundan başka bir şeyin peşinde değilmiş gibi görünmektedir. Buna rağmen insan ona ulaşmada çok yetersizdir. Çünkü her şeyden hoşlanmakta ancak hiçbir şeyle tatmin olmamaktadır.
( Ortaçağ Felsefesinin Ruhu / Aşk ve Objesi)