Adem Alver
@_adem9
182 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Gün doğumunda, tarladaki papatyalar bile senden daha taze değildir.
Sessizlik ve utanç içinde ne yemekler yedim, bir çift çatal bıçağın fazla olduğunu ve bunun benim çatalımla bıçağım olduğunu; sofrada bir kursağın, benimkinin fazla olduğunu; bir tabak ve bir sandalyenin, benimkilerin fazla olduğunu; masada fazladan bir kişi oturduğunu, onun da ben olduğumu hissederek!
Ayrılırken çok zorlandık ve şu hayatta kalbimde bir boşluk oluştuysa, işte o gün oldu bu.
Önemsiz Bir Kadın-Önemsiz Bir Adam
Muazzam bir piyes!
Wilde, eserinde dönemin ahlaki bunalımlarını ve çalkantılarını, kadın-erkek ilişkilerini, toplumun cinsiyete yönelik bakış açısını, aşk ve evlilik mevzusunu, zengin-yoksul arasındaki belirgin yargıları satirik bir anlayışla çarpıcı bir biçimde ele alıyor. Bununla birlikte kitabın en mühim konusu ahlak üzerine kurulu.
Dönemin ahlak anlayışı kadınlar ve erkekler için apayrı anlamlar ifade ediyor ve genellikle erkek cinsiyetinin lehine olacak şekilde biçimlendirilmiş bir ahlak anlayışı sergileniyor ve buna bağlı olarak kadının ikinci sınıf olduğu, adillikten uzak bir toplum yapısı ön plana çıkıyor.
Tam da bu noktada Wilde, düşüncelerini Hester karakteri ile ortaya koyuyor.
"Bir adam ve kadın günah işlediyse bırakın ikisi de çöle sürülsün." (syf. 39)
"Erkekler için başka kadınlar için başka bir yasanız olmasın." (syf. 39)
"Kadınlara karşı adil değilsiniz. Kadın için utanç kaynağı olanı erkek için de alçaklık addedene kadar asla adil olamayacaksınız." (syf. 40)
Dolayısıyla karakterler arasında karşılıklı ahlaki tartışmalar olması gerektiği gibi, kadınlar lehine çarpıcı bir ivme kazanmış oluyor.
Benzer bir bakış açısıyla, ortak bir yargıda buluşan ve hemen hemen aynı dönemde yaşayan Wilde’ da tıpkı V. Wolf gibi toplumdaki ahlak, namus, ar, edep, haysiyet gibi insani kavramların yalnızca kadınlara atfedilmesinden muzdarip. Nitekim ahlaktan bahsederken genelde başlıca cinsiyet kaynağımız kadınlar oluyor! Wilde bu mutad algıya karşı müthiş bir mukavemet örneği gösteriyor ve belki de bu yüzden dönemin önde gelen, farklı, çarpıcı, içten şahsiyetlerinden biri oluyor.
Yazar, yine muayyen aralıklarla, fasılasız bir biçimde karakterler arasında son derece beğendiğim söz dokundurma yoluna başvuruyor ve aynı anlayışı, kitabın sonunda kahramanlar arasındaki söz
Bir insanı ancak sevgi hayatta tutabilir.
