Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
Çoğu insan, ağzından iyi söz çıkmadan önce duraksar, utançtan kıpkırmızı kesilir,fakat boş lafları yüksek sesle,cesurca dile getirir. Oysa bu lafın kaybolup gitmeyeceğinin, aksine arkasında uzunca ve bazen silinmeyecek bir kötülük bıraktığının farkında değildir maalesef.