“Çağrı„
– Hardan gəlib, haraya gedirsən? Yolun haradır belə?
– Özümıdir yolum ,atacan. Özümdən gəlib, özümə gedirəm.
– Maraqlı səyahətin varmış...Nə vaxtdır bu yoldasan?
– Dünyaya göz açandan bu yoldayam.
– Uzun imiş səyahətin...Nəyin axtarışındasan belə?
– Özümü axtarıram.
– Bəs getdiyin yollar səni aparıb özünə çıxarmır mı?
– Çıxardığı vaxtlar da olur, özündən uzaqlaşdırdılar vaxtlar da Yenicə bir işıq sezmişəm öz içimdə. İndi onun arxasınca gedirəm...
Bəli...Tarixi romanları, Tarixin özünü sevən biri kimi deyə bilərəm ki, çox möhtəşəm bir kitab idi. Çağrı, onun başına gələnlər...
İmanı güclü olan bir insan düşünün. Çıxdığı yolda başına hər şey gəlir, amma o yenə də öz inancından, yolundan dönmür. Yolun sonunda ölüm olacağını bilsə belə, gedir.
Kitabın ən sevdiyim hissələrinə gəlincə,
Romanın bir çox hissələrində Müqəddəs kitabımız "Quran'i-Kərim"dən ayə'lərin və çoxlu nəsihətlərin olmasını çox sevdim.
Qısaca, belə deyərdim ki, kitabı oxuyarkən həm tarixə səyahət edirik, həm də nəsihətlər sən özümüzə bir pay götürürük.
Kitab barədə spoiler verməyəcəm. Sadəcə oxuyun və oxutdurun.
Kitabdan ən gözəl alıntıları sizinlı bölüşürəm:
"Cəsarət Allah vergisi kimidir və sonradan öyrənilə bilən bacarıq deyil; o səndə ya var, ya da ki yoxdur."
"Həyatda heç nəyə, hətta yaşamağa da tələsmə. Öz axarında yaşa, təbii yaşa, yavaş-yavaş yaşa, içində olduğun anı hiss edə-edə, fərqinə vara-vara yaşa – günəş kimi, bulaq kimi, adı kimi, meh kimi..."
"Hər bir insan öz odunda yanaraq püxtələşər – çətinlik odunda, səhv odunda. Yanmasan bişməzsən. Yanmaqdır bizi bərkidən, kövrək palçıqdan qiymətli sənət əsərinə çevirən."
"Keçmişi qaytara bilmərik, ancaq gələcək öz əlimizdədir. İndi keçmişimizdən nəticə çıxarıb gələcəyə baxmaq vaxtıdır."