Hayati
@_be_ce
553 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
"Her şeyin önemi vardır yaşarken, en küçük ayrıntıların bile. Ama sonra hepsine gülüp geçeriz yaşlanınca."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Buket Uzuner'in dokuz öyküsünden oluşan kitabı Güneş Yiyen Çingene bir günde okunacak bir kitap. Hikayelerde aşktan, aşık olma halinden, aşkın bittikten sonraki duygu durumlarından bahsediyor yazar karakterler üzerinden. Yazarın dili öyle başarılı ki bazen anlattığı şeyin gerçekliği çok net anlaşılıyor, bazen de hikayede fantastik durumlar olsa da bu hiç sırıtmıyor. Yazarın diğer kitaplarını da okumayı düşündürdü bana Güneş Yiyen Çingene kitabı.
"Geçmiş tuhaf şey. Hep yanınızda taşıyorsunuz. Bana öyle geliyor ki on, yirmi yıl önce olmuş şeyleri düşünmeden geçirdiğiniz bir saat bile yoktur; ama yine de çoğu zaman geçmişin, bir tarih kitabındaki bir sürü bilgi gibi, öğrendiğiniz bir olgular kümesinden ibaret kalması dışında bir gerçekliği olmuyor. Derken rasgele bir görüntü, ses veya koku ama özellikle de koku sizi bir anda alıp götürüyor ve o zaman da geçmişi hatırlamakla kalmıyor, içine giriyorsunuz."
George Orwell'in Hayvan Çiftliği ve 1984 kitaplarından sonra okuduğum romanı Boğulmamak İçin, yazarın farklı bir dille yazdığı bir kitap olmuş. Evli, iki çocuklu bir adamın eline fazladan geçen parayla ilgili yapacaklarını düşünürken geçmişini hatırlaması ve bu hatırlayışta ailesini, yaşadığı mahalleyi, dönemin sosyal, siyasi, ekonomik koşullarını okuyoruz. Geçmişini hatırlayınca büyüdüğü mahalleye gitmeye karar verir ve gittiğinde her şeyin değiştiğini, kimsenin onu hatırlamadığını görür. Kendine amaç aradıkça amaçsız kalan bu adam yine evine, karısı ve çocuklarına, rutin hayatına döner ancak geçmişine yaptığı hem fikren hem gerçek yolculuk sonrası içinde bir şeyler de değişir. Boğulmamak İçin çabalar ancak bundan kaçarken daha çok boğulmuş gibi hisseder.
Boğulmamak İçin'i okumadan önce araştırmıştım ve yazarın diğer eserlerinden farklı olarak daha mizahi bir anlatım tercih ettiğini öğrenmiştim. Biraz bu beklentiyle okudum ancak ne çok karamsar ne çok mizah dolu, ortalama ironiye sahip bir dil vardı.
