Beyaz Geceler Dostoyevski'nin genç yaşlarında yazığı romantik bir eser. Neden bilmiyorum ben birkaç senedir bu kitabı arada bir okurum. İlk okuduğum zaman bir süre dilimde kalmıştı hikayesi.
Romanın baş karakteri yalnız bir adamdır. Günlerini Petersburg sokaklarında dolaşarak geçirir. Bir akşam yine dolaşırken ağlayan bir kadına rastlar. Başka bir adamın kadını rahatsız etmesi üzerine kadına yardımcı olur ve böylece tanışırlar. Kadının adı Nastenka'dır. Akşamları buluşarak birbirlerine hayat hikayelerini anlatmaya başlarlar. Nastenka bir başkasına aşıktır ve aşık olduğu adamı beklemektedir. Oysa baş karakterimiz de Nastenka'ya aşık olmuştur ve bu aşk üçgeni aslında beklediğim ama istemediğim bir durumla sonlanıyor.
Roman birkaç saatte okunabilecek bir roman ve bir süre sonra yine okurum diye düşünüyorum. Bir erkek okuyucu olarak ben Nastenka'ya çok sinir oldum ve kitabı her okuyuşumda bu sinirimde hiçbir değişiklik olmadı. Bencilliğin roman karakteri hali Nastenka'dır benim için.
Aslında şair olan Jose Marti'nin tek romanı Yalnızlık Avutmaz. Bahsettiği her karakterin hem geçmişinden, hem o an ki duygularından, hem de dış görünüşünden bahsederken başvurduğu küçük söz oyunları ve ilginç benzetmeleriyle okur zaten yazarın şair olduğunu anlayabilir.
Kitapta üç kız arkadaşın hayat hikayeleri ve gündelik halleri anlatılıyor. Kısa bir kitap olmasına rağmen karakterlerin oldukça derin yönleri anlatılmış. Bence her karakterden tek başına bir roman bile yazılabilirmiş. Arkadaşlığın, aşkın anlatıldığı, birkaç saatte okunabilecek kısa bir roman.