Hayati
@_be_ce
553 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Reklam
"Yok, taşınmayı sevmiyordum ben. Hayatta istikrarla yaptığım tek şey de olsa yer değiştirmek, sevmemek az kalırdı, taşınmaktan nefret ediyordum. Evini değiştirmek, yatağını değiştirmek gibiydi bir nehrin. Sancısı büyüktü. Yine de galiba bazı insanlar yolda olmak için geliyorlardı hayata. Dikiş tutturamayan, bir yerde uzun süre kalamayan, doğuştan huzursuz insanlardık biz. Ne kadar istesem de, bazıları gibi yıllarca aynı sokaktan yürüyüp aynı eve varamazdım ben mesela, aynı anahtarla aynı evin kapısını açamazdım. Yerinde durmadı ki hiç hayat, o dursa ben durmadım. Ne zaman "evimdeyim" hissi peyda olsa içimde, ani bir manevrayla başka bir yöne saptı hikaye. Sonrası bilindik mevzular, hadi bakalım, ev bininci kez kutulara dolduruldu, tekerleklerin üzerine yüklendi, başka bir yere taşındı. Eve yürüdüğüm yol değişti biteviye. Yatağım değişti, yatağa sırtüstü uzandığımda baktığım tavan. Pencereden görünen ağaç. Ekmek ve yoğurt aldığım bakkal."
Puan vermedi·140 syf.··
Beğendi
·2020 7. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 13 Eylül 2020 00:05
Kadınlar üzerine yazılan öykülerden oluşsa da, yazmayı, hele ki bu aralar öykü yazma denemeleri yapmayı sevdiğim için okuduğum bir kitap oldu. İsmi ilk duyduğumda ilgimi çeken bu kitap ailenin, dağılan ailelerin, aşkların, yarım kalan, hiç başlamayan, biten aşkların, biraz da arkadaşlıkların öykülerini anlatıyor.
"Rüyasında yüksek bir yerden düşerken uyanan bir insan, gördüğü bu rüyayı binlerce yıl öncesinde henüz insanlaşma sürecini tamamlayamamış atalarının ağaçtan düşme korkusuyla bağdaştırır."
Reklam