Şimdi olduğum yerde durup bir düşünüyorum da, hayatım sanki sayısız pencerelerle dolu bir koridorda yürümek gibiydi.her bir pencereyi bir kez açma hakkım vardı.sırayla başlamıştım.kiminde üzüldüm,kiminde heyecanlandım,kiminde mutlu oldum,kiminde acılar içindeydim.mutlu pencerelerimde daha fazla oyalandım.çünkü bir daha açamayacaktım.ama koç burcu sabırsızlığım bir süre sonra fıtratını yerine getirdi.hızlandım,koştum bazen ne gördüğümü unuttum.o son pencerenin cazibesine kapılmıştım bir kere.en sonunda vardım elim kalbimde yavaşça açtım.ama sadece duvar vardı.ben aralardaki yaşanmışlıkları sabırsızlığıma kurban etmiştim.acı tatlı bütün herşey geçmiş pencerelerimde kalmıştı.