Simsiyah bir gecede, ışıl ışıl parlayan toz pembe balonlar düşün… Her biri göz kamaştırıyor, kimisi büyük kimisi küçük. Hepsinin içinde narin bir ışıltı var. Zamanla bu balonlar, birer birer patlamaya başlıyor. Kimisi patladığında büyük bir sarsıntı yaratıyor, kimisi ise sessizce, karanlığın içinde usulca yok olup gidiyor. Ve en sonunda, balonların hepsi sönüp kaybolduğunda, geriye sadece koyu bir karanlık ve koca bir boşluk kalıyor.
“İnsan bazen balonlarını yitirince fark eder karanlığı…”