Ömer Metebey
@_bocek_
Kendimi tanıtmamı istiyorsan tek diyebileceğim şu. Özle ilgilenmeyenler dünyasının bir kabuklusu, bir eklem bacaklısıyım. Sen bana sadece 'böcek' de. Olsun bitsin.
54 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
... doktor Olga'ya şu soruyu sordum: "Neye altı ay kaldı?"
Doktor ince camlı gözlüğünün arkasından bana baktı. "Artık hiç göremeyeceğin zamanın gelmesine Mafalda."
Doktor Olga bir süre sessiz kaldıktan sonra sadece "Üzgünüm," dedi. İşte yine gözlüğümün camları buğulandı.
Bazı haberler insanın yanında sarılabileceği bir kedi varken verilmeli.
ONLAR da İNSANDI :(Edebiyat
Kırım Tatar Türklerinin hüzünlü kalemi olan Cengiz Dağcı'nın oldukça sade bir Türkçeyle kaleme aldığı romanı...
Sayfaların arasında gezindikçe bana; Karadenizin ötelerinde, Kırım'da (Kızıltaş Köyü'nde) değil de Anadolu'nun bir köyünde olduğum hissini verdi. Bekir Ağa ve ineği Macik, Esma, Ayşe, Rum Yorgi, Yahudi tüccar Levi, Enver, Çilingir, Çoban Seyd-Ali, yediği kaba tükürmeyi seçen hain Rus İvan ve babası Kala Mala, Yalta, Akmesçit derken canlı, ıtır ve taze deniz kokulu bir yaşamın içine giriyorsunuz...
Konu olarak ise...
Stalin döneminde, Kırım'ın öz evlatları, ata toprağının asıl sahipleri olan Tatar Türklerine yönelik, acılarla dolu sürgün yıllarının öncesini; sancılı sürgün sürecinin başlangıcını; Kızıltaş köyünün bu sürece adım adım hazırlanışını, kolhoz sistemine isyanı ve yazarın engin empati hissiyatını görüyoruz...
Zira yazar sürgün edenleri de edilenleri de 'Onlar da İnsandı' bakış açısıyla değerlendiriyor...
Oldukça yalın, duru bir Türkçeyle yazılmış, gerçekçi ve bir o kadar da yürek burkan özel bir roman olduğunu düşünüyorum...
Bir parça tarihsel bilinçlenme adına okunmalı...
Çünkü yazar diyor ki;
Evet onlar da insandır! Pavlenko'lar, İvan'lar...
"Tanrım!" diyorum. "Onlar da insan! Acı onlara! Kendileri gibi başkalarının da insan olduklarına inandır onları!"
Ötekiler, o hayvan gibi sürülüp götürülenler...
ONLAR DA İNSANDI!
Iki Şehrin Hikâyesiİnsan
...Londra ve Paris...
...Iki Şehrin Hikayesi...
Kuşkusuz trajikomik ve etkikeyici bir başyapıt.
Yolsul halk adına 1789 Fransız devrimini hazırlayan süreci, devrim sırası ve sonrasında hem soylular hem de yoksul halk için ortaya kusulan kan kırmızı vahşeti ve 'Giyotin' hazretlerinin yoğun mesaisi tüm gerçekliğiyle anlatılıyor...
Ne diyor Dickens:
"Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik ya da Ölüm! En kolay hayata geçirileni sununcusuydu; Giyotin'e zeval gelmesin!"
Özetle iki yanlışın bir doğru etmeyişinin çarpıcı hikayesi...
En çarpıcı roman girişlerinden birisine sahip olduğunu da mutlaka eklemeli ve Dickens'ın başladığı yerden bitirmeli:
"Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem Aydınlık hem Karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca Cennete gidecektik ya da tam tersi istikamete..."