İçimde bir dünya yarattım, seni de Tanrı yaptım
Cehenneme attın beni, oysa ben yalın ayaktım
Bugün doğmadan bir yarın bitti
Helal olsun mutluluğumu istiyordun alıp gittin
Güzelliğini gören bakardı da kıskanırdım ya hani
Ben artık kıskanamam seni
Göz yaşlarında ıslanırdım ya hani
Ben artık ıslanamam sevin
Bu sana son mektubum anla
Yarına ters oranda kaldığım kadar muamma
Ezberinde kaldığım yalanların tam ortasında
Beklemiştim seni, her gece tek kalan duamla
Yeni bir düzen kurdum, hiç bir şey başarmamış gibi
Senin kalbin değil galiba taş anlamış beni
Hiç bir şeye sözüm yok benim
Sadece bakmayacaktın öyle hiç bir şey yaşanmamış gibi
Sende beni anlat şimdi ne bileyim gözlerimle başla
Kapanmaya yeminli sanki gözlerim yavaştan
Sevmeyi bir kenara atsan olmaz özleminde başka
Bir de tutmasını bilirmiş gibi söz verirler aşka!
Konuşmak istediğimde kulaklarımı tıkıyorum
Canımı sıkmıyorum artık ben direk kafama sıkıyorum
Kendi başıma söz verip yeni bir hayal kuruyorum
Kendime söz verdiğim gibi kendi başıma yıkıyorum
Yazmak sorun değil
Ben hangi birini yazacağımı şaşırıyorsam bu gece bu en büyük sorundur
Kaçmak sorun değil
Sen hangi yoluna gitmek istiyorsan, git ona, yol senin yolundur
Yeminim var artık soyunmam günlüklere
Banane be, bana mı kaldı yorulmam durduk yere
"İyi geceler" demek istiyorum her gece sana. Belki yazarak, çizerek ve belki de birgün başım kucağında, ellerin saçlarımın arasında gezinirken, gözlerim hafif hafif dalarken uykuya o tatlı sesinin tınısında, masum sessiz bir fısıltı halinden çıkar dudaklarımın arasından bu iki kelime. Kim bilir?....
Kim bilir bilmem ama düşüncesi bile güzelken, yaşarken hisseder miyim bu duyguyu? Hisseder miyim kalbini kalbimde. Bilemem belki olur bir gün. Ama o gün gelene kadar bil ki sen bende eksiksin...