İnsanın bazen yazma kabiliyeti dumura uğrar. Kafanda konu hazırdır, ama bir türlü yazıya dökemezsin, kıvranır durursun. Sigara içiyorsan zincirleme içersin. Bir cümle yazarsın, sonra o cümle sana anlamsız gelir. Sıfatı öne mi alsam, yapmıştır yerine etmiştir mi desem, manası gözünün önünde buharlaşıp giden birkaç kelimeyi durmadan evirip çevirirsin. Günün sonunda gözlerin kan çanağına dönmüş, sırtına ağrılar girmiş, bacağı kırık iki buçuk cümle tamamlamış olursun. Aklımı kaybediyorum diye korkarsın.
İç düzeni rasyonel olmayan binaların bambaşka bir tadı vardır, bilir misin? Kişilikleri ve kaprisleri vardır, endüstriyel mimarinin klişelerine boyun eğmezler.