Bir zamanlar Kırım'da, ata toprağında, yazarın çocukluğunun geçtiği Kızıltaş köyünde yaşayan Türklerin, komünizimle tanışmasının hüzünlü anlatımıdır.
Onlar da insan diyerek iki Rusu evine alır Bekir. Türklüğün müslümanlığın ruhundaki hoşgörüyü empatiyi merhameti gösterir kendi şahsında. Olaylar gelişir. Komolizma köye önce asfalt yol yapar, sonra kendisi gelir.
Yazarın anlatımı bazen uzun betimlemelerle boğulsa da gayet akıcı. Karakterlerin hazin sonlarını dramatize etmez, sündürmez, orada bırakıverir okuyucuyla başbaşa. (Ayrıca Enver karakterinin Enver Paşayı temsil ettiği söylentisi vardır)
Türklerin yurtlarından sürgünü, Rusların yeni bir yaşam hayaliyle Türk yurduna yerleşmesini içimize işler, meşhur sözüyle duasıyla bitirir kitabı.
Ama gerçek burada bitmez, 2. Dünya savaşından sonra bir sürgün daha yaşayacaktır Kırım!