Aynı kapıya çıkmaz, ayrı ayrı kapılara çıkar. Özgürlük içinde yaşayan bir ülkenin şairi olarak yazdıklarımdan kuşkullandılar mı kendimi savunmak için aydınca bir hesaplaşma olurdu mahkemeye çıkışım. Toplum karşısında açık açık bir hesap verme olurdu. Gördüğüm tepki, bana öğretirdi yazdıklarımın anlamını, sanatçı olarak görürdüm şiirimin başarısını ya da yerini oturmadığını. Bugün beni çağıranlar bana bu olanakları vermemek için çağrıda bulunmuyorlar ki. Başımı ezmeye karar vermişler. İbret olsun diye. Işkencelere ne kadar geç katılırsam onların utkularını o kadar geciktirmiş olacağım.
"Şimdi ne desem boş. Ben onlarla teker teker değil, onların tümüyle uğraşıyorum. Elim kalem tuttuğu sürece, hep karşılarında olacağım onlar gibi düşünenlerin!"