Dilini kötülüklerden alıkoyanın, Allah (c.c) ayıbını örter. Öfkesine sahip olanı, Allah (c.c) azabından korur. Allah’a (c.c) yalvarıp da özrünü beyan edenin, Allah (c.c) özrünü kabul eder.
Kulun kalbi doğru olmadıkça, imanı düzgün
olmaz. Dili doğru olmadıkça da kalbi doğru olmaz.
Komşusu kötülüklerinden emin olmayan kimse cennete giremez.
Hem o cüz-i ihtiyarî olan silah-ı insanî, gerçi zatında hem kısa hem âciz hem noksandır. Fakat nasıl ki bir asker, cüz'î kuvvetini devlet hesabına istimal ettiği vakit, binler derece kuvvetinden fazla işler görür; öyle de sırr-ı imanla o cüz'î cüz-i ihtiyarî, Cenab-ı Hak namına onun yolunda istimal edilse beş yüz sene genişliğinde bir cenneti dahi kazanabilir.