Hitabetteki sözleri, haddi aşmadan ve garip kelimeler kullanmadan güzelleştirmek ve hatırlatmalarda bulunmak kötülenen kısma girmez. Çünkü bundan maksat kalplere hareket ve şevk kazandırmak, kalbi uyanık tutmak ve hakka açmaktır. Sözün güzel söylenmesinin kalpte etkisi vardır. Bu amaç için yapılan şeyler uygundur.
Ancak, herhangi bir ihtiyaç için karşılıklı görüşmelerde bulunan kişilerin sözü böyle süsleyip yapmacık konuşmalarına gerek yoktur. Bunlar, istenmeyen davranışlardır. İnsanı bu davranışa iten faktör ise gösteriş, güzel konuşmasını göstermek, maharetiyle kendini diğerlerinden üstün tutmak gibi kötü ahlâklardır ki, dinimiz bunları kesin olarak yasaklamıştır.
Her şeyde uygun olan, ihtiyacı kadarıyla yetinmektir. Sözdeki gayede muhataba maksadı anlatabilmektir. Bundan fazlası kötülenmiş yapmacık hareketlerdir.
Konuşmada ağzı eğip bükmek, kafiyede ve fesahatte kendini zorlamak, kadın ve sevgiliden bahsederek yapmacık konuşmak, ağzını eğerek süslü ve edebî takdimler yapmak, güzel konuştuğunu iddia edenlerin ve hatiplik iddiasında bulunanların âdet ettiği diğer hareketlerde bulunmak. Bütün bunlar, kötülenmiş hareketler
ve gazaba sebep olan yapmacık davranışlardır.