Gülhan Akın
@_firminn
Quis facit veritatem.
1356 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Lacan'ın arzu teorisinin edebi anlatımı gibi..
Arzu, nesneden değil eksikten doğar. Yani seni harekete geçiren şey, şeyin kendisi değil, onun yokluğunun sende açtığı boşluk. Bu boşluk düşünmeye izin vermez, insan “ah bir sahip olsaydim” diye kendini hipnotize eder.
Arzuladığın şey, sandığın şey değildir. O nesne sadece arzunun taşıyıcısıdır. Nesne eline geçtiğinde, arzuya neden olan şey orada değildir zaten. Bu yüzden büyü bozulur. Nesne değişirken eksiklik hep durur.
İnsan nesneleri değil, eksikliğini arzular.
Ve ne kadar çok "sahip olursa” o kadar çok ne aradığını bilmediğini fark der.
Reklam
kendime not
Kendi hakikatine sadık kaldın. Ve bu, Tanrı'nın sessizliğinde bile kutsanabilecek bir seçim.
Özgürlük budur: Seçmek, sorumluluğunu almak ve o seçiminin insanı olmak.
Abbas Kiyarüstemi'den başlayıp Sohrap'a varmak...
YOLDAŞ
Yalnız gidiyordum gecelerin ışıksızlığında.
Yok ellerimde meşâlelerin anısı.
Karanlığa dalmıştı tüm yıldızlarım
Avucum kalp atışlarının kuru gövdesini sıkıyordu.
Her ânım bağların dökülüş tınısıyla doluydu.
Yalnız gidiyordum, duyuyor musun? Yalnız.
Çocukluğumun zümrüt bahçesinin güzelliğinden
çıkmıştım yola.
Aynalar bekliyordu resmimi.
Kapılar arıyordu benim gamlı geçişimi.
Gidiyordum ben, kendi sonuma düşmek için
gidiyordum.
Ansızın sen, lâhzaların sapa yolundan, iki karanlık
arasında katıldın bana.
Soluğumun sesleri karıştı endamının cehennemi
şekline.
Tüm çırpınışlarım senin olsun, geceye katılmış yüz
Tüm çırpınışlarım.
Yıldızların soğuk yaprak dökümünden geçtim.
Vücudunun isyancı hatlarında kaybolan şûleyi
çalmak için.
Uzattım elimi tüm geceye,
Parmaklarımın uyanıklığından yakarışlar sızdı.
Sıktım fezâ salkımını,
Yıldız damlaları parladı içimdeki karanlıkta.
Ve sonunda
Yakarışın sisli âhenginde kaybettim seni.