Gülhan Akın
@_firminn
Quis facit veritatem.
1356 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Puan vermedi·150 syf.·
2021 42. kitabı
Bazı ilişkilerin ortaya koyduğu acı, tarafları birbirinden ayıran bir engel değil, aksine onları birbirine bağlayan en güçlü, hatta bazan tek dil olabiliyor. Öyle ki buna ilişkinin tutkalı dahi
Puan vermedi·200 syf.·
2026 15. kitabı
Stoa felsefesi ışığında hazırlanmış bir kişisel gelişim kitabi olarak değerlendirilebilinir. Hayata daha bütüncül bakabilmeyi; acıların, engellerin, zorlukların da hayatın bir parçası olduğu kabulüyle bunun ile ne yapilabilecegini düşündürten; algı, irade, kabul gibi bölümleri olan, hayattan çeşitli örneklerle ilerleyen bir kitap. Bazı örneklerinde mantık hataları var ama meselenin özü ile ilgilenince sorun olmuyor. Gezerken nasıl okurum derken kitabı iki günde bitirdim. Hem gezerim hem okurum oldu, pek güzel oldu
Puan vermedi·320 syf.·
2026 13. kitabı
Oldukça kapsamlı bir kitap. Önce hayvanlar alemindeki birçok türün yalan ve hile biçimlerini, nedenlerini ve gerekliliklerini açıklıyor ardından insan türünün çeşitli yalan ve hilelerine geçiyor. Kitap, yalanın ne işe yaradığını, yalansız bir yaşamın mümkün olup olmadığını, hangi yalan türlerinin kabul edilebilir olduğunu ve yalanın nasıl sınıflandırılabileceğini ele alıyor.
Yazar, yalanın canlıların doğasının bir parçası olduğunu, insanlarda bunun çocukluk döneminin ilk yıllarında bile görüldüğünü ve bunun evrimsel bir kanıt niteliği taşıdığını ortaya koyuyor. Yalan ve hilenin hem hayatta kalma işlevi hem de sosyal ilişkileri yürütmedeki rolü ele alınırken, mutlak dürüstlüğün sosyal ilişkiler bağlamında sınırlarla karşılaştığı da vurgulanıyor.
Kitap yalan ve hilenin güzellemesini yapmıyor elbette, keskin bir doğru-yanlış çizgisi yerine, kendi bakış açısına ve ifadesine yer veriyor. Biyolojiden psikolojiye, felsefeden sosyolojiye birçok alandan beslendiği görülüyor. Okuması hem keyifli hem de ufuk açıcı. Pek beğendim.
Puan vermedi·135 syf.·
2026 12. kitabı
Kitabı okurken sevginin kuramsal bir çerçevesinin kurulabileceğini beklediğimi fark ettim. Sanırım bunda, Gasset’in yazımında buna dair verdiği bazı ipuçlarının payı vardı. Yer yer göz kırpmalar
Puan vermedi·148 syf.·
2026 10. kitabı
Hesse ile ilk ne zaman karşılaştığımı hatırlamıyorum; fakat onunla tanıştıktan sonra hayatımın eskisinden çok farklı olduğunu biliyorum. Yepyeni bir pencere açmıştı bana. Bundan olsa gerek, birçok kişiye Hesse’nin kitaplarını - özellikle Siddhartha’yı - hediye etmişimdir. Nasıl ki benim hayatıma ışık tutmuşsa, onlara da ışık olacağını düşünmüş olmalıyım.
Siddhartha’yı üçüncü kez okuyorum. Nasıl olur da aynı hikaye, her defasında bir yanıyla çarpıcı, bir yanıyla dinginleştirici bir etkiye sahip olabilir? Daha önceki okumalarımda da kitabı bitirirken gözlerim dolmuş muydu hatırlamıyorum; fakat insanın içine dolan ve oradan taşan bir hakikat barındırıyor.
Siddhartha kim peki? Sen, ben, o… Aynı zamanda gökyüzü, nehir, taş ve ova. İnsanın yeryüzündeki ıstırabı, arayışı, bulup bulup kaybedişi… İnsanın yürüdüğü yol Siddhartha: Nereye varacağını çoğu zaman bilmediği, bildiğini sandığı bir yol. İnsanın en güçlü ve en zayıf yanı, en temiz ve en kirli yüzü; ve hepsiyle birlikte hem kendisi hem diğeri olan. Bir’in içindeki bütün, bütünün içindeki biricik o. Siddhartha benim, sensin ve o.
Elimden gelse, bu kitabı herkese okutmak isterim; ama aynı zamanda bunun gülünç ve anlamsız bir istek olduğunu da biliyorum. Umarım ihtiyacına denk düşen herkesin yolu Siddhartha ile kesişir. Işık olsun.
