Gül Sultan
@_gagu_
Puan vermedi·1008 syf.··
Beğendi
·2019 79. kitabı
·35 günde okudu
·Okunma: 09 Temmuz 2019 17:23
Kitap uzun gelebilir ilk başta ama karakterlerle tanıştıktan sonra zaten kendiliğinizden onları daha yakından tanımak isteyeceksiniz. Dolayısıyla ilk tavsiyem kitabın uzunluğuna takılmayın, sizi alıp bir çırpıda sona ulaştırır.
Karamazovlar yaşadıkları çevrede baya meşhurlar. Tabi bu tanınmışlık asaletlerinden gelmiyor maalesef. Babalarının yaptığı uçarılıklar, serseriliklerden geliyor. Kim ister bu tanınmışlığı, tartışılır..
Bay Karamazov un üç oğlu bir de gayrimeşru oğlu ( aşçısı) vardır. Dördü de birbirinden kesinlikle çok farklı karakterler. Sanırım kitabın en güzel yanı böyle sorumsuz bir babanın böylesine farklı kişilikte evlatlara sahip olması.
Kitabın ilk yarısında kilisenin adalet sistemi üzerindeki etkileri tartışılıyor. Bir suçlu cezaya çarptırılıp kaybedilmeli mi, yoksa affedilip topluma mı kazandırılmalı? Bu soru birçok defa okuyucuya soruluyor.
İkinci yarısında gerçekleşen cinayetle vicdanlara soru yağmuru yapılıyor tabiri caizse. Baba katili olarak yargılanan bir oğul, oğlunun sevdiği kadına göz dikmiş serseri baba. Bu birinci handikap.
Aynı kadını seven iki kardeş. Biri nişanlı ve o kadına başka bir kadın için ihanet ediyor. Bu ikinci handikap.
En ufak kardeş herkes tarafından sevilen ve bence sağduyuyu, insandaki dini yönü temsil eden karakter. Her zaman ama her zaman doğruyu söyleyen ve bu yüzden herkesin güvendiği kişi.
Evin aşçısı, gayrimeşru yolla dünyaya gelişini kendine bir türlü yedirtmemiş ve hep hayatla kavga halinde. Ki bence roman boyunca yaptığı her şeyin sebebi hayatla daha doğuştan başlayan kavgası.
Kardeşlerden biri yaşadıkları travma sonunda şizofreniye yakalanıyor ve hayalinde gördüğü kişiyle (şeytanla) enfes diyaloglar kuruyor. Burda da Dostoyevski’nin kesinlikle yakınında bir şizofren olduğunu düşündüm gerçek hayatta. Çünkü
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·204 syf.··
Beğendi
·2019 64. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 15 Mayıs 2019 19:44
Yine çok hızlı bitirdiğim bir Orhan Pamuk kitabı oldu. Hikaye orijinaldi. Babasız büyüyen bir çocuğun hayata tutunmaya çalışırken kaderinin ona oynadığı oyunun, gençliğinde izlediği çadır tiyatrosu ile paralel olmasıydı konu.
Puan vermedi·704 syf.··
Beğendi
·2019 62. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2019 11:09
Kesinlikle bir başyapıt. Okuduğum süre boyunca Raskolnikovla birlikte yaşadım sanki, aynı acıları aynı arada kalmaları onunla hissettim. Kendinin dünyaya yön veren o büyük insanlardan olup olmadığını anlamak için bir cinayet işliyor. Aslında cinayeti işliyor fakat o büyük insanlardan yine olamıyor çünkü yaptığının arkasında duramıyor sadece eziliyor. Yaptığı şeyden dolayı pişmanlık duymaması ona müthiş acı veriyor. Keşke pişman olabilseydi. Ama onun da değişmesine vesile olan, hayatını değiştiren, acılarına son veren yine bir kadın..
Kafkanın okuduğum ilk kitabı. Ve hayran olduğum.. yaşadığı o psikolojiyi her yönüyle önümüze seriyor ve size ama diyecek hiçbir cümle bırakmıyor. Yaşadıklarına üzülüyorsunuz ama aynı zamanda onun bu yaşadıklarının sonucunda dünyanın kabullendiği kafka olduğunu bilmek güzel şey.
Kitap ilişkileri çok sistematik analiz etmiş ve bana çok şey kattığına inanıyorum. Kendimi tanımama, kendi isteklerimi bilmeme vesile oldu. İkili ilişkilerde kesinlikle önemli birçok tüyo var bu kitapta.
