...Böyleydi onlar: Soy soplarıyla, kentin tarihsel değerleriyle, kalıntılarının paha biçilmezliğiyle, yiğitliği ve güzelliğiyle övünerek geçiriyorlardı yaşamlarını, ama yılların yıpratıcılığı karşısında kördüler. Oysa Doktor Juvenal Urbino gerçeğin gözleriyle görecek kadar seviyordu kentini.
"Ne soylu kentmiş ki," diyordu "dört yüz yıldır yok etmeye çalıştığımız halde, başaramıyoruz."
...
Yokluğumuzun farkında olmayanlar için var olmaya çabalamak yerine, verelim yokluğumuzu varlığımızı istemeyenlere. Verelim ki, yer açılsın hakiki sevgiyle gelenlere...
"Eninde sonunda kabul etmen gereken şey, herkesin zamandaki kendi yerlerinde güzel olduğunu kabul etmen gerektiği. Bir öykünün ilk cümlesini alıp ortasına veya sonuna taşırsan bütün anlamı yitip gider. Bir şiirin de. Şarkıların da. Hepsinin büyüsü bozulur. Çünkü hepsi kendi yerlerinde anlamlı ve güzel. Bunu anladığında bir daha hiç mutsuz olmayacaksın. Söz"
KAFKAOKUR (06.2023) - Aysu ALTAŞ