Mechul umitlere inanmadigim an, beni kurtaracak seyin en oldugunu bilmek istiyorum. Umit etmek bile az. Emin olma ihtiyaci. Yalanci gelecegin supheli vaatlerine degil, teminatina ve senedine ihtiyacim var. Halbuki o vaat bile etmiyor ve kendisine beni nasil karsilayacagini sordugum vakit, korkunc bir dilsizlikle susuyor.
Uyuyamiyorum.
Kader; kim bulmuşsa bu açıklamayı, iyi bir iş yapmış. Hakikat olup olmamasının bir anlamı yok, kader bizi rahatlatır, felaketlere göğüs germemizi sağlar, çıldırmaktan alıkoyar. Öyle ya, ilahi bir güç tarafından yazılmış kutsal bir senaryoya kim karşı çıkabilir ki?