jeynep
@_hezarpare_
"Başarısızlıklar, yolculuğun bir parçasıdır; size ne yapmamanız gerektiğini öğretir."
kupakizii☆
kupakizii☆Uyumak
12
Konya
22 Mayıs
480 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Neredeyse tüm günümü bir şekilde ayırıp bitirdiğim bir kitap. Bu kitapta birinciye göre daha dolu dolu olay beklemiştim ama birkaç olay çevresinde gelişti, rahatsız etmedi gayet güzeldi. Olayları yazarsam spoiler olacağından yazmiycam sadece söylemek istediğim birkaç şey var öncelikle Mete.. Sen nasıl bir adamsın ya ilk kitapta Egemen'i çok sevmiştim ama bu kitapta Mete sevgim nasıl arttiysa Egemen sevgim o kadar azaldı. Egemen'in yaptığı şey beni biraz hayal kırıklığına ugratmadi değil açıkçası onu da anlıyorum ama Afra ölmek istemiyorum dedikçe bir şekilde yardım etmemesi beni çok sarstı o anki Afra'nın psikolojisi felan çok etkileyiciydi. Ayrıca kitapta Egemen aşırı aşırı baskinken Mete daha ön plana çıktı bence haraketleri, düşünceleriyle. Afraya abi gibi yaklaşması her şekilde yanında olması. Gökhan da öyleydi gerçi. Kitapta Sarp biraz daha arka plana atılmış gibi geldi gerçi birinci kitapta baskın olduğu için bunu sorgulamadim. Rahatsız edende birkac şey vardı Afra'nın sürekli Gökhan ve Çağrı ile konuşmaya çalışması felan biraz kendi hallerinde bırak diğerleri bu kadar darlamiyor. Aşırı sinir bozucuydu. Son olarak Ölüm. Ölümün bol bol yazılması ve sondaki sahnelerle onu çok daha iyi anlamış olduk bence. Artık onu suçlamıyorum veya kötü biri olarak görmüyorum göremiyorum açıkçası.
Reklam
Kitabı ilk gördüğümde çok daha farklı bir konu beklemiştim açıkçası. Daha alışılmış ama psikolojik olarak daha ön plana çıkan...
Konusuna gelirsek başrol kızımız Afra bir gün proje ödevi için bir arkadaşının evine gidiyor fakat orda beklemediği bir şeyle karşılaşıyor. Her köşede kameralı silahlar kulpu bile olmayan bir kapı ve maskeli bir adam zorla eve sokulduktan sonra hikaye başlıyor. O evde Afrayla beraber 6 kişi daha yaşıyor. Egemen, Çağrı, Gökhan, Kutay, Sarp, Mete. Tabi bir de ölüm var. Ölüm onları bu eve sokan kişi kendisini bir şekilde tanrı gibi görüyor ve kendine ölüm diyor. Ölüm hepsinin birer katil olduğunu söylüyor ve hikaye bu şekilde devam ediyor. Bu tutsaklar aynı anda gelmemiş bu arada en uzun kalan Mete diye hatırlıyorum yaklaşık bir bir buçuk yıldır orda yaşıyor televizyon vs yok koğuş gibi yatma kalkma saatleri belli, sürekli aynı şeyleri yiyorlar ve her dakika kameralı silahlar aracılığıyla izleniyorlar, tuvalette bile. Neyse kendi düşüncelerimden bahsedecek olursam başları aşırı heyecanlıydı acaba ne olacak kim ne yapacak felan gibisinden. Sonra sıkmaya başladı evet olaylar mantık çerçevesinde iyiydi Afra'nın psikolojisi çok iyi işlenmişti ama bir şekilde sıkıcıydı. Bölüm başlarında tarih tutsak 7 felan yazdığını gördüğümde aa demekki digerlerinden de okuycaz diye düşünmüştüm ama öyle olmadı umarım ikinci kitapta diğer karakterlerdende okuruz özellikle Egemen'i çok okumak istiyorum açıkçası. Sonlara doğru yine kitap merak uyandırdı ve gayet güzel bitti bence. Yavaş yavaş okuyun acele etmeyin kitap kendisi zaten acele etmiyor sakin sakin ilerliyor.
Konuyu yazamadığım için direkt yorumlamak istedim. Kapağını çok beğendiğim ve konusu ilgi çekici geldiği için okumaya başladım. Daha çok karanlık işler ve yeraltı temalı mafyatik bir kitap bekliyordum ama bu unsurlar biraz göz ardı edilmiş Elena ve Nico'nun aşkı, aralarındaki ilişki öne çıkmış. Gayet güzel bir kitaptı. Kötü yanları tabiki vardı ama sırıtmadı. Kitabın sonlarına doğru ne olacak merakım arttı ama gayet güzel bitti. Elena'nın kardeşinin durumu, Nicoyla ilişkisi felan hoştu ayrıca sonda babasıyla da arasını düzeltmesi ve babasının onca şeye rağmen sana kötü davranırsa ilk bana gel demesi, kızına her şeye karşı güven vermesi çok duygusaldı. Umarım böyle destekleyici ve ne olursa olsun kızlarının arkasında duran babalar artar.
Kitap zaten çok kısa bir oturuşta rahatlıkla bitebilecek tarzda. Yoksul ve sefil bir gencin çalışıp iyi yerlere gelmesi ve bir takım olaylar sonucunda bir eve çalışan olarak girmesi anlatılıyor başta ev sahibinin karısı ve oğluyla samimiyeti artıyor ve kadına aşık oluyor. Yine bir takim sebeplerden dolayı evden gitmek zorunda kalıyor ve savaş sebebiyle 9 yıl kadar bir süre ayri kalıyorlar kadınla ardından savaş bitiyor iletişime geçiyorlar birlikte vakit geçiriyorlar felan ama bir şeyler eksik geliyor sürekli, yıllar önceki aynı aşıklar ama ayni kişilikler değil bu süreçte adam da sürekli bunu sorguluyor yıllar önceki o anlarını düşünüyor. Kitap gayet akıcı ve sade bir dille yazılmış klasik Zweig tarzı çok kısa görünüyor ama derin ve anlamli bir hikayesi var ki yazar zaten bu kısacık sayfalarda yine kendine has mükemmel bir şey çıkarmış, 1 buçuk 2 saati neye vermiyoruz ki bir gunde diyorum ve okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Onur bey buket hanımı tehdit ediyor o da eyvallah diyor kagandan ayrılıyor kağan deliriyor buket ona aşırı kırıcı sözler söylüyor sonra diyor ki NEDEN BANA BAKMADİ NEDEN BENİ UMURSAMADI BENİ SEVMEKTEN VAZGECTİ Mİ FELAN COCUGUN AGZİNA SİCTİN HALA SEVGİ BEKLİYORSUN aptalsın buket. Bahadır seni seviyorum kardeşim en azından için dişin belli adam gibi adam
Reklam