ilgen
@_ilgen_
322 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Caraco ve Ölüm·104 syf.·Felsefe
9/10
2020 20. kitabı
Kaos’un Kutsal Kitabı’nı elinize aldığınız ilk andan itibaren ölüm ve kaos kitap boyunca peşinizi hiç bırakmıyor. Yazarın dilini ben biraz Nietzsche’ye benzettim. Nietzsche gibi sert, kutsala dokunan, provokatif... Fakat bir kıyaslama yapmam gerekirse Caraco’nun dilinin yanında, Nietzsche bir salon beyfendisi kadar kibar kalabilir. Caraco süslü cümlelerden ve anlaşılması zor kelimelerden kaçınarak gerçekleri öyle bir yüzünüze vuruyor ki... İçinde Nietzsche gibi çok fazla felsefi terim bulamıyorsunuz ve bu da hiç felsefe kitabı okumayan bir kişiye bile hitap etmesi açısından olumlu bir özellik sunuyor.
Gelelim esere...
Caraco öncelikle çözüm sunmak yerine en ince ayrıntısına kadar içinde bulunduğu çağı ve insanlığı nelerin beklediğinin geniş bir yorumlamasını yapmış. Önce insanları tanıtımla başlamış ve eseri boyunca üzerinde durduğu grup “Yitik Kitle” diye adlandırdığı insanlar olmuştur. Peki kimdir bu yitik kitle? Onu tanımlamadan önce Caraco’nun gözünden “düzen” kavramını incelemek gerekir. Düzene belli bir tanımlama yapmaktan ziyade düzeni kimlerin oluşturduğunu ve yitik kitleleri nasıl kontrol ettiklerini anlatır. Düzenin içerisinde çok şey vardır: devlet, aile, bilim, gelenekler, tacirler, sanat, din... Tüm bunları düzenin birer çarkları olarak düşünebiliriz. Aslında din ve bilim gibi alanları birbirine tamamen zıt görünenler bile düzenin birer parçasıdır. Düzen içinde kaybolmuş, gerçeğin farkında olmayan uyurgezer insanları da yitik kitle diye adlandırır.
Caraco, kaosu toplumun her alanında ele alıp inceler. Bilimler yetersizdir, kentlerimiz beton yığını, ırmaklarımız kirli, çevremiz çölleşmiş, din yozlaşmış... Her seferinde okur olarak “Peki çözüm ne?” şeklinde kendimize sorular sormak bu eser için anlamlı değildir. Çünkü zaten Caraco ufak, göstermelik
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan her şeyden zevk alır; hatta kendini yok oluşa sunmaktan bile.
Sayfa 85 - sel yayıncılık, aralık 2019
Kadınlardaki bu fazla nazik, fazla uyumlu tavırlar genellikle dışlanmaktan ya da “gereksiz” bulunmaktan duydukları umutsuzca korkudan kaynaklanır.
Sayfa 109 - Ayrıntı yayınları
