İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti.
Elini hemen geri çekti ve göğsüne götürdü. Göğsünün içinde, bu asırlık ağacın kabuğu gibi yarıklar bulunduğunu sandı ve gırtlağına kadar bir ateşin çıktığını hissetti. Aman Yarabbi, ne kadar yalnızdı...
Eser çok ağır bir dille yazılmış anlamakta güçlük çektim. Bir okuduğumu iki üç defa dönüp tekrar okudum. Sürekli altını çizerek ilerlemeye çalıştım. Konu güzel. Ele alınış biçimi tamamen teorik bir anlatımdan mevcut buda haliyle konuyu anlamayı güçleştiriyor. Her ne kadar başlıklara ayrılmış olsa da konular birbiriyle örüntülü. Sayfa sayısı az ama bana inanılmaz uzun geldi. Her ne kadar zorlanmış olsam da eser çok kaliteli ve mutlaka okunmalı ama açık bir zihinle. Başka bir zaman tekrar okuyacağım daha iyi anlamak için.