Mesut Serdar

Hayatın bütün uçlarının keskinleştiği bir zamandayız. Yerimizden kıpırdasak, yaralanıyoruz. Hiç kıpırdamasak, parmak uçlarımızdan başlayarak bütün benliğimize yayılan uyuşma bizi kaskatı donduracak diye korkuyoruz. Bağırsak, sesimiz seslerden bir ses olup kaybolacak sanki bu büyük kargaşada. Peki sussak, hiç konuşmasak, kilitlesek içimize kelimeleri? Yok, zehirler bu ruh yangınları o zaman bizi! Ne bir ortalık yeri var bu yeni hayatın, ne inzivası... Ne sesleri ses bu zamanın, ne de sessiz gerçekten sessizlikleri... Ne gündüzü aydınlatıyor dünyayı, ne gecesi örtüyor ayıpları.
Sayfa 95 - Vadi Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Bizim bir hayalimiz olmalı ipine sarılacak. Güneşe bir gölge, gölgeye ılık bir meltem... Gözümüzü kapayınca kaybolmayan bir ışık... Uçmaya kalkınca bir çift kanat...
Sayfa 95 - Vadi Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Dağ topu alacakaranlıkta Ateş, diyor, ateşler içinde Süleyman Asaf Ateşş! diyor Sevgiyle üfleyip kulağına dağ topunun. Ateşş! diyor Çardaktepe düşüyor
Sayfa 580 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Şiir
Aşkla, heyecanla kanatlandık yuvalarımızdan. Ve gerçeğin sivri oklarıyla vurularak düşürüldük çoğu zaman.
Sayfa 89 - Vadi Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Sevmekten korkan, sevilmekten korkan, sevip de sevilmemekten korkan, velhasıl kalbine kilit üstüne kilit vuran insanlar var.
Sayfa 86 - Vadi Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam