Mesut Serdar
@_kitaphane_
"Oğlum Mecnun, hayat dediğin şey, Leyla'yı beklerken geçen zamandır."
Kütüphaneler ve Konaklar Şb.Md.
Lisans
Kahramanmaraş
Kahramanmaraş, 7 Eylül
790 okur puanıHaziran 2017 tarihinde katıldı
Okumaya ilişkin, kuşkusuz anlatacak çok şeyim var. Hiç okuma serüvenim biter mi benim. Tıpkı geceler gündüzler boyu hatıralarını anlatan geveze adamlar gibi. Neden bitmez?
Çünkü benim kitapların dışında, kitaplardan bağımsız bir hayatım olmadı. Bir şekilde hep kitaplara bağlandı hayatım. Bir şoförün geceler ve günler boyu, siyah asfaltı ve kıvrım kıvrım yolları takip etmesi gibi, ben de cümlelerin uzun ince yolunu takip ettim. Yolum nerelerden geçmedi, hangi duraklara uğramadı?
Kitap hep oldu yanımda, kendimi bildim bileli, açken de, susuzken de, yolculuk yaparken de, bir işte çalışırken de. En çok onlar giderdi yalnızlığımı, en çok onlarla paylaştım acılarımı, en çok onlarda aradım kendimi, en çok onlarla zaman geçirdim, en çok onların yüzüne baktım, en çok onlarla konuştum, en çok onlarla kavga ettim, en çok onlar çizdi yolumu, en çok onlara sordum sorularımı.
En çok onlarla hayal kurdum, en çok onlarla baktım geleceğe, en çok onlarla karnım acıktı, en çok onlarla geçirdim gecelerimi, en çok onlarla ulaştım gündüze, en çok onlarla ağladım. En çok onlarla parasız kaldım. En çok onlar dost oldular bana, en çok onlarla baktım göğe.
Parasız kalsam da, kitaplar için hep bir bütçem oldu, yersiz yurtsuz olsam da kitaplarımı koyacak hep bir yerim bulundu; hiçbir yer olmasa, başımın üstünde....
Reklam
Belli bir sure niyet edip istedigin ve tam olarak hayatina hitap eden kitaplari okuyunca o gereken kafa dinlendirmeye bir sürü tozlanmış eski ama değerli şeyle haşır neşir olunca mi varıyormuş yani insan. Yine yirmi birlik nine gibi hissediyorum kendimi kitabın içindeki o tablodaki kız gibi, tuhaf geliyo böyle şeyler kısa süre evvel nasıl olduğunu bilmiyorum kitaplar bir seylerin farkina varmami sagladi ama üzerine gitmeyi düşünmüyorum istekli değilim ya da bu benim vazifem değil artık başkalarını başkalarına bırakıp kendimle kalmanın çok daha mantıklı geldiği hatta zamaninin gelip gectigi gibi bi aydınlanma yasatti kitap bana. Benligime disaridan bakma firsati verdi bunun farkina varinca da zaten konunun bi onemi kalmiyor, kısır döngü bi yerden sonra beni bile rahatsız edebilirmiş öğrenmiş oldum pek çok şey öğreniyorum aralarına istemediğim tecrübeler de karışıyo ama olsun bunlar da gereklidir herhalde diyoruz ilk önce insanın kendisi için gereklidir belki hakikat bu şekilde bulunur çokları kendilerini yitirirken senin bi kitapta kendini bulman büyük ve önemli bi ayrıntıdir bu kesinlikle olabilir ya da bu da bir yanılgıdır önceden bir şeyin devamlı olarak hissedilebileceğini sanırdım oysaki sonsuz sevgi sonsuz öfke sonsuz hiçbir şey yokmuş iplik iplikmiş her şey birdenbire ardı arkası kesilebilirmiş. Bunun farkina varan herkese keyifli farkindaliklar, harika bir kitaptin... ama herkese hitap etmeyeceğini düşünüyorum.
Hz. Peygamber'e sordular:
"Ey Allah'ın resulü mümin korkak olur mu?
Evet, olabilir.
Peki mümin cimri olur mu?
Evet, olabilir.
Mümin yalancı olabilir mi?
Hayır, asla..."
diye cevap verdi.
Bazı insanlar sevdikleri ölülerin uzun bir yolculuğa çıktılarını düşünmüşlerdir; bense, bütün yolculuğa çıkanların ölmüş olduğunu düşünüyorum.
Anne Frank1000Kitap
Ölüler, yaşayanlardan daha çok çiçek alır. Çünkü, pişmanlık minnetten daha güçlüdür.