işin özü buydu zaten. en derin korkularınızı ortaya döküyorsunuz ve kulağa bir bardaki aptalca monologlardan biri gibi geliyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
aşk, zenginlik, israf, bütün dar alanlar ve içeri bakan pencereler yaşayanları bedenlerine, kürklerine ve tüylerine takıntılı hale getirdi. mevsimlik kıyafetleri bir kenara bıraktılar, onun yerine son moda akımların peşine takıldılar. kışın yırtık pırtık elbiseler, yazın kat kat takımlar. Kemik gözlükler, nazar boncukları, ekose çizgiler, leopar desenler, çoraplar, sandaletler... hepsi geldi geçti, sonra tekrar döndü, yeni baştan yaratıldı. her şey çok güzel bir yapaylıktaydı.