duvarda pırıl pırıl eski bir yazı :
"dal rüzgârı affetse de kırılmıştır bir kere."
onun hemen yanı başında, hep hatırlayalım diye, asılı şahmeran halısı: insanoğlu ihanet eder.
Reklam
tekrar şarkıya döndüm, son dizeye: "allah öldürür dünyadan alır, sen beni öldürdün hayatta bıraktın."
"kamil" dedim, "bir hata var. hayatta değil, dünyada bıraktın denmesi gerekirdi şarkıda."
duydum, sessizlik de kulaklarla duyulan bir şeymiş. gördüm, karanlık da görülen bir şeymiş. durduk, durunca lal oldu dünya, yanımızdan yöremizden aktı hayatlar.
hem keyif dediğin serçe boku. hem uzaklık mesafeyle ilgili bir şey değil, bak şu arabanın arkasında ne yazıyor kamil: "o da mutsuz!" intikam ateşiyle kurulmuş dünyaya hayatı buyur eden, adamın içini rahatlatan serin bir cümle, cümle aleme: "o da mutsuz!’
inkârla geçti bahar, imhayla geldi yaz, parça tesirliydi sonbahar. ama madem daha ölmedik, burada olmaya dünyada kalmaya devam. iyi de biz kimin devamıyız.
Reklam