kimliğin yitirilmesi dehşet verici bir ihtimaldi. insan anıları, geçmişi, ilişkileri, toplumsal konumu olmadan kimdi ki? ya bir sonraki yaşamındaki kaderi, bir öncekinden çok daha kötü olursa? teoride ruhlar sonsuz yaşam ve iyiyi de kötüyü de deneyimlemeye yönelik sonsuz şans elde etse de bu bir şeyi değiştirmiyordu. ruhun öznel bakış açısından yeniden doğuş, ölümden farksızdı. dahası, yeniden doğuş her zaman bir piyangoydu.