Hayatımda hiç kimse bana bu kadar içini dökmemişti.Her hikayeyi dalgaları yutan bir girdap gibi içiyordum,gerçi söylenenlerin yarısını pek anlamıyordum:yoksulluk,çalışmak ve insani korkular.Benim için açık olan tek şey Glaukos’un yüzü yakışıklı başı ve kederiyle biraz nemli olsa da bana baktığında daima gülümseyen samimi gözleriydi.
Karanlıkta ışığın parlıyor.
Bilmiyorum,nereden geliyor.
Çok yakındaymış gibi görünüyor,
Oysa o kadar uzak ki.
Adını bile bilmiyorum,
Ama ne olursa ol;
Parla,parla küçük yıldız!
Eski bir İrlanda Çocuk Şarkısı