Haklıydı.Çölü hep sevmişsimdir. Bir kum tepeciğine oturursunuz,bir şey görmez,bir şey duymazsınız,yine de sessizlikte bir nabız atar,bir parıltı kımıldar.
Kabil olsa yerde sürünecek,ayaklarına kapanacaktım.Konuşmam boyunca içimden hep kendimi hep bu vaziyette görüyordum.Bir şeyleri öpmek,yalvarmak,aşağılamak,onda hemen herkesi ve bütün talihi inandırmak istiyordum.
İnsan değil,affet...Mazallah başımıza taş yağdırabilir.Bu büyücüyü hükûmet ne diye içeriye tıkmıyor?Dün akşam gene bacağını sürükleye sürükleye Edrinekapı mezarlığına gidiyordu.
Kim bilir kimin canına kıydı?
Ben duyuyorum seni
Gelişini gidişini
Gidemeyişini
Durağanlığım dizime yapışınca
Bilmediğim ve sevmediğim o kalakalmışlık
Çıkarın beni bu şehirden
İçimdeki şehri de çıkarın benden
İnanıyorum
İlla bir sokak kalacaktır geriye
Rüyamda başını sonlandıramadığı
Rüyamın anlattıklarını gürültüyle duyamadığım
İki katlı ve kendine katsız tek bir sokak
Jehan Barbur