Evin geleceği olmuştu bu artık,anneleri zaten doğuştan şarkıcıydı.Sabahları duyulan ilk ses,annelerinin evde dolanırken bir tarlakuşu misali söylediği şarkılardır;geceleri duydukları son şey de yine aynı neşeli sesti,çünkü kızlar hiçbir zaman o tanıdık ninniyi dinlemeyecek kadar büyümeyecekti.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Böyle bir şey için hiçbir zaman fazla büyümüş sayılmayız tatlım,çünkü hepimiz öyle ya da böyle,bir şekilde bu oyunu oynuyoruz.Taşıdığımız yükler burada,yolumuz önümüzde,iyiliğe ve mutluluğa duyduğumuz özlem ise birçok sıkıntıyı ve yaptığımız hataları atlattıktan sonra,bizi hakiki bir İlahi Kent olan huzura ulaştıracak rehberimiz
Sabahın kızıl ışıkları pencerelere vuruyor,fakat ressamı aydınlatmıyordu,çünkü yeni bir günün özlemini duymuyordu;Yıllardır yaşadığı,mucizelerinin kendisine değdiği,ancak tam aydınlatamadığı hayatın özlemini duymuyordu.Şu an o son mucizeye kendini yakın hissederken hiç korkmuyordu;bu mucizenin artık bir yanılgı,bir düş olmadığını,aksine sonsuz karanlık gerçek olduğunu biliyordu.
Demek,benim sevdiğimi biliyor.Bu sevinç bana yetişir.Yüzü tekrar yastığa gömüldü.Saçları dağınıktı.Yatak,yumuşak,ince bir plaj kumu gibi bu yüzükoyun yatan kadın vücudunun şeklini alıyor.Örtüler dalgalanıyor.Şu paketi alıp tekrar kaçabilsem...Hayır,tekrar dönüyor,tekrar aynı cümbüşlü bakış,aynı gülümseme...