Emek
@_madamlilla
bir çeşit gölge fesleğeni..
1 Ocak 1992
94 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsan, kendiyle meşgulken tam olarak yalnız kalmış sayılmıyor. Kendini bile düşünemeyecek haldeyse belki gerçek bir yalnızlıktan söz edilebilir o zaman.
bir insanın çocukluğuna yaptığı yolculuk, elinde fenerle bir maden işçisinin karanlık tünellerdeki yürüyüşüne ne de çok benzer!
Son Mektup
Sevgilim,
Her gün kötücül bir düşü kurmak ve onu taşımak artık kılgıyı gerektiriyor. Sana böyle bir yük bırakmak istemezdim ama sen akıllı ve güçlüsün çabuk unutursun. Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini sorumlu, suçlu saymasın çünkü suç yok yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu! Her anın niye’sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu! Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum. Beni bağışlayın! Bunu en çok annemden babamdan ablamdan ve Kağan, senden diliyorum. Dostlarımdan da!
Nilgün Marmara Önal
Seni hep sevdim Kağan!
Hoşça kalın!
P.S.1 Cenaze töreni istemiyorum, mümkünse yakınız lütfen!
P.S.2 Kuşlar ölünceye kadar iyi bakınız onlara.
3. Sahneden çekilirken yaşamıma karışmış herkesi selamlıyorum.
4. Kağan arzu edersen ileride, daktiloya çekilmiş olan şiirleri bastırabilirsin.
13 Ekim 1987, Nilgün Marmara kuşlara özenip dünyayı terk etti.
“Ey, iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini
gördüm ben!”