Sırtında çantası, içinde ölümün listesi,
Daha çatallaşmamış o çocuksu ince sesi.
Okulun kapısında kesti en taze nefesi,
Kırıldı güvenin o porselen kâsesi
"Kaçın! Kapıyı kilitleyin!
Misket değil mermi doldurmuş cebine,
İnmiş merhametin en karanlık dibine.
Bakmadan kurbanın o masum tipine,
Düğümü attı kendi hayatının ipine!
Çocuk ya çocuk; ama eli kanlı cellat!
Yıkıldı adalet, can çekişiyor bu fıtrat.
"Lütfen yapma! Daha çok genciz!"
Reşit olmadan katil, yaş almadan canavar,
Yüreğinde buzdan, nefret dolu bir duvar!
Zil sesi sustu, duyulan sadece feryat,
Küçücük bir elden, kocaman bir zayiat!
Oyun hamuru değil, barut kokuyor teni,
Sildi bir dakikada hem eskiyi hem yeni.
Kime öfken ey çocuk, kim zehirledi seni?
Hangi ekran büyüttü içindeki bu kini?
"Anne... Yardım et..."
Sınıfın tahtasında artık kanlı bir yazı,