Mustafa Yunus KALKANLI
@_mustafayunus_
Psikolojik Danışman
Karakter ve Değerler Eğitimi Y.L.
Her Daim Bilfiil Öğrenci
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın içini ısıtan, hayatın içinden, insana öngörü kazandıran, anlaşılması ve okunması kolay, Başkurt Türkleri’nden de bahseden çok güzel hikayeler kitabı…
Klasiklere başlamak için doğru bir tercih…
Reklam
Kitap eşimizle ve çocuklarımızla kurduğumuz ilişkide onların ‘baskın sevgi dili’ni bilmek, onlarla daha etkili ve istendik bir bağ kurmamızı sağlayacağı tezini örnekleriyle açıklıyor. Onların ‘baskın sevgi dili’ni bilerek davrandığımızda, onların ‘sevgi depoları’nı da doldurmuş olduğumuzu söylüyor. Ve böylece en büyük duygusal ihtiyacımız olan ‘sevgi’ ihtiyacımızın karşılanılmış olacağı belirtiliyor.
Kitapta beş sevgi dilinden bahsediliyor:
1-Onaylayıcı Kelimeler
2-Kaliteli Zaman
3-Hediye Alma
4-Hizmet Eylemleri
5-Fiziksel Temas
Kitaptan Alıntılar:
”İnsanların sevgi dilleri birbirinden farklıdır!”
”Eğer sevgi iletişiminde etkili olmak istiyorsak, öncelikle eşimizin baskın sevgi dilini keşfetmek ve öğrenmek zorundayız.”
”Tüm dinlerin temelinde sevginin, inananların temel özelliği olması gerektiği vurgulanmıştır.”
”Psikologlar, sevildiğini hissetme ihtiyacının diğer tüm duygusal ihtiyaçların önüne geçtiğini düşünmektedir.”
”Pedagoglar, bir çocuğun duygusal açıdan dengeli olması için belli açılardan tüm duygusal ihtiyaçlarının karşılanması ve bulunması gerektiğini vurgular. Bu duygusal ihtiyaçlardan hiçbiri, sevgi ve şefkat ihtiyacı, bir yere ait olduğunu, istenip kabullenildiğini hissetme ihtiyacı kadar esas değildir.”
”Her çocuğun içinde, sevgiyle doldurulması gereken bir ‘duygu deposu’ vardır. Çocuk gerçekten sevildiğinde, doğal ve olması gerektiği gibi gelişir. Sevgi deposu boş kaldığında, çocuk yanlış davranışlara yönelir. Çocukların yaramazlıkları genellikle bu sevgi deposundaki boşluktan kaynaklanır.”
”Kişinin eşi tarafından gerçekten sevildiğini hissetme ihtiyacı, evlilikle ilgili tüm isteklerin temelinde yatar.
Ordinaryüs Profesör Doktor Ali Fuat Başgil’in Fransız düşünür Jules Payot’un “İrade Terbiyesi” adlı eserinden etkilenerek 1949 yılında kaleme aldığı eseri…
Kitabı yıllar önce, ilk defa okuduğumda içerisindeki Arapça ve Farsça kelimelerin çokluğundan dolayı iyi anlayamamış, gerektiği kadar istifade edememiştim. Kubbealtı Neşriyat’ın bu basımında günümüzde pek kullanılmayan kelimelerin günümüzde kullanılan karşılıkları parantez içerisinde belirtilmiş ve aslına sadık kalındığı gibi, anlaşılması da kolaylaştırılmış.
Kitabı özellikle üniversite sınavlarına hazırlanan gençlere şiddetle tavsiye ediyorum.
Kitaptan birkaç alıntı:
”Düşünen bir insan, maden kuyularında kazma sallayan işçiden daha çok çalışıyordur.”
”Gökkubbe altında yepyeni hiçbir fikir yoktur. En yeni fikir, eski bir fikrin yeni bir elbise giymişidir.”
”Kimseye karşı kin tutma ve kimsenin muvaffakiyet ve saadetini kıskanma, fakat imren, sen de öyle bir muvaffakiyet ve saadete erişmeye çalış. İmrenmek terakkinin şartıdır. Kin ve kıskançlık ise, iç ferahlığının, sağlık ve saadetin iki azgın düşmanıdır.”
”Vefa ve alicenaplık (cömertlik) yüksek ahlakın iki parlak şiarıdır (işaretidir).
Yazarın daha önce ilk kitabı olan “Cehenneme Övgü” adlı eserini okumuş, çok beğenmiştim. Bu kitap da, diğeri kadar olmasa da, çok etkileyici ve insanı sarsan tespitlere ve bilgilere haiz…
İnsan, Gündüz Vassaf Hoca’yı okurken ‘Vay be’ demekten kendini alamıyor. Verdiği bilgiler, yaptığı tespitler, çıkardığı sonuçlar ve ulaştığı yargılar okuyucuda derin etkiler bırakıyor…
Yazar kitabını 1990’lı yılların başında yazmış ama günümüzde güncelliğini koruyan konular hakkında son sözü söylemiş, noktayı koymuş bile. Resmen yaşadığı zamanın en az 20-30 yıl sonrasını görerek yazmış yazılarını…
“Herkes İçin ve Hiç Kimse İçin Bir Kitap”
Yazar çoğumuz için uzak, korkulu bir isim. Ölümünden sonra değeri artan Alman bir filozof…
Nietzsche’nin yazdığı bir aforizmalar romanı diyebilirim bu eser için…
Felsefi bir kurgu roman olduğu için eseri anlamak kolay olmuyor, yazarının dünya paradigmasını bilmek ve felsefeyle ilgileniyor olmak bir nebze olsun kolaylaştırıyor.
Yazar insanların bağlı oldukları ahlak ve değer yargılarının akılsal/rasyonel bir dayanağı olmadığını savunuyor. İnanılan bu mitlerin Yahudi-Hristiyan ve Eski Yunan gelenekleriyle temellenmiş, yıkılmaya mahkum mitler olduğunu söylüyor.
Eserde, yazarının ‘üstinsan’ kavramına dair çok şey öğrenilebiliyor.
Reklam