Olgun Cansız
@_olgnn
Fizyoterapist
Rize
14 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Stefan Zweig’in insan ruhunun kırılgan ve karanlık köşelerine ne kadar ustalıkla indiğini bir kez daha gösteren, kısa ama etkisi uzun süren bir roman. İlk bakışta sade bir hikâye gibi açılıyor; bir tatil ortamı, bir çocuk, gizemli bir yabancı… Fakat sayfalar ilerledikçe bu sadeliğin altında yoğun bir psikolojik gerilim ve duygusal bir derinlik olduğunu fark ediyorsun. Zweig’in dili akıcı, betimlemeleri ölçülü ama çarpıcı; özellikle karakterlerin iç dünyasını anlatırken tek bir cümleyle insanın içini burkan bir etki yaratabiliyor.
Romanın en güçlü yanı, olaylardan çok karakterlerin duygularına odaklanması. Çocuğun masumiyetiyle yetişkinlerin gizli hesapları arasındaki çatışma, okurda sürekli bir huzursuzluk hissi uyandırıyor. Zweig burada kıskançlık, dışlanmışlık, merak ve hayal kırıklığı gibi duyguları öyle incelikle işliyor ki, zaman zaman kendini karakterin yerine koyarken buluyorsun. Büyük bir dramatik patlamadan ziyade, yavaş yavaş artan bir gerilim söz konusu; bu da romanı daha etkileyici ve gerçekçi kılıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Silmarillion Üzerine Bir Değerlendirme
Silmarillion Üzerine Bir Değerlendirme (SPOİLER İÇERİR!!!)
Zamanın aşındıramayacağı bir eserle karşı karşıyayım. İlk kez okuyorum ama sanki çoktan yerini almış bir klasikle buluşmuş gibiyim. Tolkien yalnızca hikâye anlatmıyor; diller, tarihler ve kaderler kuruyor. Satırlarda bir yazarın çabasından çok, bir dünyanın kendi ağırlığı var.
Benim için kitabın kalbi Beren ve Lúthien. Aşkın kolay değil, sınavlarla anlatıldığı bir hikâye bu. Cesaret, kayıp, direnç ve seçilmiş olmak… Hepsi bir arada. Ve elbette Huan. Sadakatin ve onurun sesi gibi duruyor; her göründüğünde sayfaların tonu değişiyor. Bu bölümde hem destan hem içten bir samimiyet var — Tolkien burada yalnızca efsane yazmıyor, duyguların da dilini kuruyor.
Kapanışı ise Tulkas’la yapmak istiyorum. Onu okurken ham güçten çok neşeyi hissediyorum. Dövüş var, karanlık var ama Tulkas’ın kahkahası bunların arasından geçip geliyor. Morgoth’u patakladığı bölüm bile sadece gücünü değil, korkusuzluğunu ve karanlığa meydan okuyan ruhunu gösteriyor. “Güçlü olmak” yerine “güçle barışık olmak” gibi. Belki Silmarillion’u bu yüzden seviyorum: Tulkas’ın neşesi, Beren ile Lúthien’in aşkı ve Huan’ın sadakati aynı kitapta buluşuyor. Tolkien’in dünyası da tam burada büyüyor — yalnızca okunmuyor, içe yerleşiyor.
Sisle Gelen YolcuPolisiye / Gerilim
"Kurtulmak için tek çarem var. Diğerinden kaçmak. Peki ya diğeri de bensem"
'Ben gölgeyim
Ben avım
Ben katilim
Ben hedefim'
Konu polisiye gerilimse Grange' i tek geçerim. Oldukça uzun fakat olay örgüsünden bir an bile kopmayan ustalıkla yazılmış, sürükleyici ve merak uyandıran bir eser.
Roman ismi üzerinde belki daha çok düşünülebilirdi sadece
Genel olarak tavsiye ediyorum.
Sisle Gelen Yolcu 
Jean-Christophe Grangé
Sisle Gelen Yolcu Jean-Christophe GrangéTarihte geçen birçok olaya tanık olacağınız, ustaca anlatım tarzıyla ve olay örgüsüyle ele alınmış, içerisinde birçok düşündürücü ve etkileyici söz barındıran ve bir oturuşta zamanın nasıl geçtiğini anlamadan okuyacağınız bir roman
Okumanızı tavsiye ediyorum
Okumak için geç kaldığım romanlardan biri
Oldukça etkileyici ve sürükleyici
Herkesin kitaplığında olması gereken bir roman
Okumanızı tavsiye ediyorum.
