Fakat - Tanrı - susuyordu. Yeryüzünde ve gökyüzünde ve hatta süzülen bulutlarda Tanrı'nın suskunluğundan
daha korkunç bir şey yoktur. Tanrı sustuğunda, zaman durur
, ışıklar söner, gündüz geceden ayırt edilmez ve hem bu
dünyada hem de öte dünyada yaratılışta olduğu gibi bir
boşluk, bir sessizlik hakim olur. Hiçbir şey hareket etmez,
hiçbir nehir akmaz, çiçekler açmaz, denizler bile dalgalanmaz Tanrı bir şey demedikçe. Hiçbir fani kulak sessizliğin
bu uğultusuna dayanamaz, hiçbir fani yürek bu korkunç
boşluğa, içinde sadece Tanrı'nın yaşayabileceği ve Tanrı
sustukça hiçbir yaşamın varlık gösteremeyeceği bu boşluğa
dayanamaz.