pavlichenko

Kendine Benim İçin Bir Gül Ver
(Sensizlikle flört etmeyi sen değil, sensizlik bilir; sesi ses, sessizliği sensizlik bilir...) Korkma, sana aşkı öğretemeyen kendinin Ellerinden tut. Çok ağrımış kendinin, siyah Ve ayaz kendinin. Hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver... Bak, Palandöken dağlarında karlar erimiş, Teknelerle kolkola bir bahar sulara inmiş; Dağlar için, sular için bana bir gül ver. Bir gül ver söküldüğüm günler için... -ve önce kendinin ellerinden tut.- Kendimin ellerinden tutunca, İçimden nehirler gibi akmak geliyor; Yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor. Geberesiye içip salaş meyhanelerde, Buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor...
Şiir
Reklam

pavlichenko

, bir kitap okudu
3/10
·190 syf.·
2022 20. kitabı
Cezmi Ersöz
7.3/10 · 219 okunma
Bir keresinde gölgeme gömülmüştüm. Günler geceler boyu gölgemle sevişmiştim. Korkma, demişti yılan gözlü falcı, kadın böyle bir şeydir. Aşk diye diye kendini öldürür. Defalarca ölmüştüm, her seferinde yeniden dirilmiştim. O yüzden biraz çürük kokar nefesim. İçimde aşkla terbiyelenmiş cesedim.
Sayfa 99·Kitabı okudu
Alıntı
Pencereden dışarı bakıyorum. İçimde ateşler yakıyorum. Yaptığım her yemek o ateşte pişiyor. Doğurduğum her çocuk o ateşte eriyor. Sevdiğim her erkek o ateşte ölüyor. Bir bardak su içsem... söner mi? İsteklerimi nehre gömsem... cinayetler biter mi? Her şey senin yüzünden, diyor babam. O kupkuru bir adam. İçinde ne ateş var, ne su. O da biliyor, benimse içimde hem ateş var, hem su.
Sayfa 73·Kitabı okudu
Alıntı