(Sensizlikle flört etmeyi sen değil, sensizlik bilir; sesi ses, sessizliği sensizlik bilir...)
Korkma, sana aşkı öğretemeyen kendinin
Ellerinden tut.
Çok ağrımış kendinin, siyah
Ve ayaz kendinin.
Hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver...
Bak, Palandöken dağlarında karlar erimiş,
Teknelerle kolkola bir bahar sulara inmiş;
Dağlar için, sular için bana bir gül ver.
Bir gül ver söküldüğüm günler için...
-ve önce kendinin ellerinden tut.-
Kendimin ellerinden tutunca,
İçimden nehirler gibi akmak geliyor;
Yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor.
Geberesiye içip salaş meyhanelerde,
Buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor...