Kendimden nefret ettim ve ne kadar çok nefret ettiysem, oğullarım ve kızıma kar-șı o kadar sert, o kadar kontrolcü ve eleştirel oldum. Kendi sahte ihtiyaçlarımıza hizmet etmekle meşgulken, diğer insanların, en azından çocuklarımızın ihtiyaçlarını görmeye dayanamayız.
Kendini kabul etmek, hayatımızın her anında kendini beğenmek hatta hayranlık duymak anlamına gelmez ancak bizi rahatsız eden duygular da dahil olmak üzere tüm duygularımıza hoşgörüyle bakmak anlamına gelir.
Kendi varlığından gerçekten memnun olan bir insan, "Ben değerli bir insanım çünkü şöyle ve böyle yapabilirim" demez, "Ben böyle ve böyle bir şey yapsam da yapamasam da değerli bir insanım" der.
Çocuk huysuz, nahoş, mızmız, işbirliğine karşı ve kaba olabilir ve ebeveyn hâlâ sevildiğini hissetmesine izin verir. Çocuğa kendisini kabul edilmemiş hissettirmeden, belirli davranışların kabul edilemez olduğunu çocuğa bildirmek için yollar bulunmalıdır. Ilişkiyi tehdit edeceğinden korkmadan huzursuzluğunu, en az sevilebilir tarafını ebeveyne gösterebilmelidir. Bu mümkün olduğunda, mutlak güvenlik kurulur. Böylece duygusal büyümenin onu takip etmesini güvenilir bir şekilde bekleyebiliriz.