Rabia Fatma
@_rabiaftma
57 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Kitap, beş yaşındaki Barış adlı bir çocuğun gözünden bir kadınlar hapishanesinde geçen olayları anlatır. Barış, annesiyle birlikte cezaevindedir. Dış dünyadan yalıtılmış olan bu ortamı, çocukça bir saflıkla ve büyük bir hayal gücüyle yorumlar.
Barış, diğer mahkûmların yaşadığı sert koşulları anlayamaz, ama hisseder. En büyük hayali, dışarı çıkıp uçurtma uçurmaktır. Cezaevindeki yaşam, onun gözünde oyun ve hayal dünyasıyla şekillenir.
Ancak sistem, umutları bastırır. Barış, incinin yokluğunu anlamakta zorlanır. “Uçurtmayı vurmasınlar” cümlesi, Barış’ın içsel dünyasında özgürlük isteğinin ve umutlarının sembolüdür.
*Temalar:
- Çocuk gözüyle adalet ve özgürlük
- Cezaevinde yaşam
- Umut, masumiyet ve hayal gücü
- Kadın dayanışması
Kitap, bir çocuğun gözünden sistemin soğuk yüzünü ve özgürlük arayışını dokunaklı bir şekilde anlatır. İnci ve Barış’ın ilişkisi, okura hem umut hem de hüzün verir.
Kitabı sevdiğim bir arkadaşımın kitabından okumuştum onun altını çizdiği yerleri okuyarak ben kitabı genel olarak beğendim tavsiye ederim bir günde akıcı bir şekilde okunabilir bir kitap. Sonunda çok şaşırmıştım hapishane gerçeklerini gerçekçi bir bakışla barışın anlamlandırmaya çalışması güzel bir dil ile anlatılmış
Reklam
Başlangıç noktası 1952 Afganistan’ıdır. Pari adındaki küçük bir kız ve abisi *Abdullah*, çok fakir bir köyde yaşamaktadır. Babaları, ekonomik sıkıntılar nedeniyle Pari’yi zengin bir aileye evlatlık vermek zorunda kalır. Abdullah, kardeşinden koparılmasına büyük bir acı duyar.
kitap, farklı karakterlerin perspektifinden – hem geçmişte hem gelecekte – bu ayrılığın yankılarını anlatır.
Her bölümde başka bir karakterin yaşam öyküsünü okuruz:
- Pari'yi evlatlık alan aile,
- Abdullah’ın sonrasındaki yaşamı,
- Afganistan'dan ayrılıp başka ülkelere göç edenlerin hayatı,
- Ve yıllar sonra Pari ile Abdullah’ın yollarının yeniden kesişmesi...
Kitap, hayatın tesadüfleri ve ayrılıklarının zamanla nasıl derin izler bıraktığını anlatiyor Her karakterin yaşadığı acı, umut ve pişmanlık, “ve dağlar yankılandı” metaforuyla birleşir.
Kitabı genel olarak beğendim ama yazarın diğer kitaplarına kıyasla daha az beğendim diyebilirim. Bölümlerde karakterlerin hikayeleri anlatılırken su an ve geçmiş arasında hangi olayı anlattığı konusunda bir karmaşa yaşadım olaylar silsilesiyle Afganistan’da yaşanılan acı gerçekleri anlatılmış sevdiğim biri seçmişti kitabı onun da bitirip üzerine konuşmamız dileğiyle,,yine de tavsiye edebileceğim bir kitap diyebilirim
Genel olarak bakarsak kitap güzel içerdiği mesaj olarak güzeldi zamanımızı guzel kullanmamız gerektiğini boş olarak gördüğümüz zamanlarımızın aslında boş olmadığını bizim psikolojik olarak ve hayattan zevk alarak yaşamamız açısından önemli olduğunun farkındalığı oluşuyor. Benim tek sıkıntım yirmili yaşlarımda okuduğumda bana biraz masalımsı çocuk hikayesi gibi geldi ama 13-15 yaş arasında okunması için güzel bir kitap okunabilir yanii,,
Momo diye bir kızın arkadaşlarıyla güzel vakit geçirip sonrasında duman adamların insanların zamanlarını tasarruflu kullanmalarını söylerken onların hayatta mutsuzluğa sürüklüyor hora usta karakteri zamanı insanlara paylaştırıp bu durumu momo ile düzelterek her şeyi normale döndürüyorlar ve sonrasında momonun arkadaşları hep beraber kutlama yapıyorlar kitap bitimi biraz geçiştirilmiş gibi gelmişti,,
